Πέμπτη, 8 Αυγούστου 2013

Μήπως η κρίση μας κάνει καλό;


Οδηγώ και συσκέφτομαι με τον εαυτό μου, πόσες φόρες σε 15 χιλιόμετρα δρόμο, κόντεψα να σκοτωθώ, να τρακάρω, με ευθύνη του απέναντι οδηγού. 7, επτά φόρες σε 15 χιλιόμετρα!!!
Ο κόσμος δεν είναι καλά. Δεν τους ενδιαφέρει ο άλλος, μόνο ο εαυτός τους. Και ούτε αυτός γιατί αν τρακάραμε, δεν θα χτυπούσα μόνο εγώ αλλά και αυτός ή αυτή. Αλλά δεν νοιώθουν. Τα μυαλά, αλλού, όχι στο κεφάλι. Ίσως στο πορτμπαγκάζ με τις αποσκευές των καλοκαιρινών τους διακοπών.
Θα γυρίσουν σώοι; Μακάρι σκέφτομαι, δεν θα γίνω κακός. Λίγα μέτρα παραπέρα, δρόμος κλειστός από την πυροσβεστική, αμάξι στο χαντάκι, σώοι οι επιβάτες, αμάξι κομμάτια. Κάποιοι δεν χάρηκαν διακοπές. Αυτός που τους έβγαλε από το δρόμο; Ίσως ήταν και κάποιος από αυτούς που παραλίγο να χτυπούσαν και εμένα. Αργότερα στο ταξίδι τους, τι άλλα σημάδια θα αφήσουν στη περιοχή με το πέρασμα τους;
Λες, κρίση έχουμε, λεφτά δεν έχουμε, αμάξι δεν κυκλοφορούμε ή τα πουλάμε (σε ποιους;) που θα πάει, θα μειωθούν και οι οδηγοί (ο θεός να τους κάνει οδηγούς) που προκαλούν ατυχήματα.
Αμ δε!!! Νομίζεις φίλε και φίλη που διαβάζεις τώρα.
Δυστυχώς, οι περισσότεροι, σίγουρα οι περισσότεροι -  όσοι είναι στους δρόμους καθημερινά, θα συμφωνήσουν μαζί μου – πως αυτοί που προκαλούν με την οδήγηση τους είναι άτομα που δεν θα μείνουν ποτέ χωρίς αυτοκίνητο.
Νέοι οδηγοί, που οι γονείς τους κάνουν τα πάντα, χύνουν αίμα και ιδρώτα κάθε μέρα στη δουλειά για να μπορούν να πληρώνουν και να  συντηρούν το αυτοκίνητο του γιόκα τους ή της κορούλας τους.
Συνταξιούχοι ( από τους προνομιούχους, ναι , υπάρχουν ακόμα και θα συνεχίσουν γιατί η Ελλάδα και η νοοτροπία δεν πεθαίνει) που δεν χρωστάνε σε κανέναν και αυτά που βγάζουν τους φτάνουν για μια βόλτα την Κυριακή ή στις διακοπές. Αλλά το μυαλό που πλέον δεν είναι ικανό; Τα μάτια, τα αντανακλαστικά, οι σκέψεις; Παράγοντες που τους τοποθετούν στην κατηγορία των επικίνδυνων.
Και φυσικά οι Έτσι Γεννηθείς ή αλλιώς Α.Π.Α. που τους λέω, Άτομα Περιορισμένης Αντίληψης. Αυτοί, ανεξάρτητα την εποχή, τον τόπο, τον χώρο, την εθνικότητα, την χώρα, ζουν και υπάρχουν δίπλα μας, ΔΕΝ νοιώθουν, είναι βλάκες εκ γενετής, δεν διορθώνονται, δεν υπάρχει ελπίδα, δεν υπάρχουν γενικώς δηλαδή. Αυτοί θα έχουν πάντα αμάξι, θα οδηγούν πάντα και θα προκαλούν ατυχήματα πάντα. Και δεν μπορώ να το εξηγήσω, αλλά ως εκ θαύματος, δεν παθαίνουν και ατυχήματα.
Άρα, εκεί που σκεφτόμουν πως η κρίση θα μας κάνει καλό και θα κυκλοφορούν λιγότερα αυτοκίνητα αλλά και λιγότερα ατυχήματα, το μυαλουδάκι  μου, που φημίζεται για τον Ιταλικό τρόπο στρόφων του κινητήρα, μου λέει πως όχι μόνο δεν θα έχουμε λιγότερα αλλά μάλλον περισσότερα, αφού οι περισσότεροι που θα κυκλοφορούν, θα ανήκουν σε μια από τις παραπάνω κατηγορίες.
Θα ήταν μήπως καλύτερα αν η κρίση κρατούσε παραπάνω από όσο θέλουμε;
Μήπως τελικά θα εξαντλούσε και αυτές τις κατηγορίες οδηγών;
Μήπως οι προφήτες του Νοστράδαμου αλλά και του Ιωάννη, αλλά και του Παϊσιου, που μιλούσαν για 3ο παγκόσμιο πόλεμο, ο οποίος δεν θα είναι με όπλα που ξέραμε, αλλά οικονομικός και που όπως έλεγαν οι αρχαίοι Σπαρτιάτες και όχι μόνο, στο πόλεμο επιβιώνει ο ισχυρότερος και ικανότερος, με την οικονομική κρίση τώρα, που μπορούμε να την πούμε και πόλεμο, θα επιβιώσουν οι ικανότεροι σε κάθε φυλή, εθνικότητα, φύλο, θα γίνει ξεκαθάρισμα ακόμα και στους οδηγούς;
Μπορεί να απορείτε που συνδυάζω προφήτες, οδήγηση, πόλεμο και ότι άλλο κατεβάζει το μυαλό μου, αλλά δεν υπάρχει πιο αιματοβαμμένος πόλεμος από αυτόν της ασφάλτου.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ. ΟΧΙ ΓΙΑ ΛΑΚΚΟΥΒΕΣ ΜΟΝΟ, ΑΛΛΑ ΓΙΑ Α.Π.Α. ΟΔΗΓΟΥΣ.

 Υ.Γ.
Το κείμενο που διαβάσατε, ήταν μια κοινωνική προσφορά του Γιάννη Ζιούπα, προς τους αναγνώστες, που δεν είχαν τι καλύτερο να διαβάσουν, για να σκοτώσουν την ώρα τους.

Καλό καλοκαίρι.